ÖZÜRLÜLER VE BAZI KANUN VE KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELERDE
DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN
Kanun No : 5378
Kabul Tarihi : 1.7.2005
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Tanımlar ve Genel Esaslar
Amaç
MADDE 1.- Bu Kanunun amacı;
özürlülüğün önlenmesi, özürlülerin sağlık, eğitim, rehabilitasyon, istihdam,
bakım ve sosyal güvenliğine ilişkin sorunlarının çözümü ile her bakımdan
gelişmelerini ve önlerindeki engelleri kaldırmayı sağlayacak tedbirleri alarak
topluma katılımlarını sağlamak ve bu hizmetlerin koordinasyonu için gerekli
düzenlemeleri yapmaktır.
Kapsam
MADDE 2.- Bu Kanun
özürlüleri, ailelerini, özürlülere yönelik hizmet veren kurum ve kuruluşlar ile
diğer ilgilileri kapsar.
Tanımlar
MADDE 3.- Bu Kanunun
uygulanmasında;
a) Özürlü: Doğuştan
veya sonradan herhangi bir nedenle bedensel, zihinsel, ruhsal, duyusal ve
sosyal yeteneklerini çeşitli derecelerde kaybetmesi nedeniyle toplumsal yaşama
uyum sağlama ve günlük gereksinimlerini karşılama güçlükleri olan ve korunma,
bakım, rehabilitasyon, danışmanlık ve destek hizmetlerine ihtiyaç duyan kişiyi,
b) Özürlülük ölçütü:
Uluslararası temel ölçütler esas alınarak hazırlanan ve gerek duyuldukça revize
edilen ölçütleri,
c) Hafif özürlü:
Özürlülük ölçütüne göre, hafif özürlü olarak tanımlanan kişiyi,
d) Ağır özürlü:
Özürlülük ölçütüne göre, ağır özürlü olarak tanımlanan kişiyi,
e) Bakıma muhtaç
özürlü: Özürlülük sınıflandırmasına göre resmi sağlık kurulu raporu ile ağır
özürlü olduğu belgelendirilenlerden, günlük hayatın alışılmış, tekrar eden
gereklerini önemli ölçüde yerine getirememesi nedeniyle hayatını başkasının
yardımı ve bakımı olmadan devam ettiremeyecek derecede düşkün olan kişileri,
f) Korumalı işyeri:
Normal işgücü piyasasına kazandırılmaları güç olan özürlüler için meslekî
rehabilitasyon ve istihdam oluşturmak amacıyla Devlet tarafından teknik ve malî
yönden desteklendiği ve çalışma ortamının özel olarak düzenlendiği işyerini,
g) Korumalı işyeri
statüsü: Çalışanlarının yönetmelikle belirlenen oranını özürlülerin oluşturduğu
veya özürlülere yönelik çalışmaları ile korumalı işyerine sağlanan teknik ve
malî destek sağlanma şartlarını taşımayı,
h) Rehabilitasyon:
Doğuştan veya sonradan herhangi bir nedenle oluşan özrü ortadan kaldırmak veya
özürlülüğün etkilerini mümkün olan en az düzeye indirmek, özürlüye yeniden
fiziksel, zihinsel, psikolojik, ruhsal, sosyal, meslekî ve ekonomik yararlılık
alanlarında başarabileceği en üst düzeyde yetenekler kazandırarak; evinde,
işinde ve sosyal yaşamında kendine ve topluma yeterli olabilmesi ve özürlünün toplum
ile bütünleşmesi, ayrımcılığa karşı tüm
tedbirlerin alınması amacıyla verilen koruyucu, tıbbî, meslekî, eğitsel,
rekreasyonal ve psiko-sosyal hizmetler bütününü,
i) Sınıflandırma:
Önemli bir sağlık öğesi olarak insan vücudunun fonksiyonu ve yetersizliğinin
tanımı konusunda ortak ve standart bir dil ve çerçeve geliştirme çalışmasını,
İfade eder.
Genel esaslar
MADDE 4.- Bu Kanun kapsamında
bulunan hizmetlerin yerine getirilmesinde aşağıdaki esaslara uyulur:
a) Devlet, insan
onur ve haysiyetinin dokunulmazlığı temelinde, özürlülerin ve özürlülüğün her
tür istismarına karşı sosyal politikalar geliştirir. Özürlüler aleyhine
ayrımcılık yapılamaz; ayrımcılıkla mücadele özürlülere yönelik politikaların
temel esasıdır.
b) Özürlülere yönelik
olarak alınacak kararlarda ve verilecek hizmetlerde özürlülerin, ailelerinin ve
gönüllü kuruluşların katılımı sağlanır.
c) Özürlülere
yönelik hizmetlerin sunumunda aile bütünlüğünün korunması esastır.
d) Kurum ve
kuruluşlarca özürlülere yönelik mevzuat düzenlemelerinde Özürlüler İdaresi
Başkanlığının görüşünün alınması zorunludur.
İKİNCİ BÖLÜM
Sınıflandırma, Bakım,
Rehabilitasyon, İstihdam, Eğitim,
İş ve Meslek Analizi
Sınıflandırma
MADDE 5.- Özürlülerle ilgili
derecelendirmeler, sınıflandırmalar, tanılamalar uluslararası özürlülük
sınıflandırması temel alınarak hazırlanan özürlülük ölçütüne göre yapılır.
Özürlülük ölçütünün tespiti ve uygulama esasları, Maliye Bakanlığı, Sağlık
Bakanlığı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ve Milli Eğitim Bakanlığı ile
Özürlüler İdaresi Başkanlığınca müştereken çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.
Bakım
MADDE 6.- Özürlü kişilerin
yaşamlarını öncelikle bulundukları ortamda sağlık, huzur ve güven içinde
sürdürmesi, toplum içinde kendi kendilerini idare edebilecek ve üretken hâle
gelebilecek şekilde bakım ve rehabilitasyonlarının yapılması, bunlardan
ihtiyacı olanların geçici veya sürekli bakım altına alınması veya bunlara evde
bakım hizmeti sunulması esastır.
Ruhsatlandırma
MADDE 7.- Özürlülere yönelik
bakım hizmetlerini, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel
Müdürlüğünden ruhsat alan gerçek ve tüzel kişiler ile kamu kurum ve kuruluşları
verebilir.
Hizmet sunumu
MADDE 8.- Bakım hizmetlerinin
sunumunda kişinin biyolojik, fiziksel, psikolojik ve sosyal ihtiyaçları da
dikkate alınır. Bakım hizmetlerinin
standardizasyonu, geliştirilmesi ve yaygınlaştırılması için Sosyal Hizmetler ve
Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü koordinasyonunda çalışmalar yürütülür.
Bakım hizmetleri ile
bakımın nitelikli temini sağlanır.
Bakım çeşitleri
MADDE 9.- Bakım hizmetleri,
evde bakım veya kurum bakımı modelleriyle sunulabilir. Öncelikle kişinin sosyal
ve fiziksel çevresinden ayrılmaksızın hizmetin sunulması esas alınır.
Rehabilitasyon
MADDE 10.- Rehabilitasyon
hizmetleri toplumsal hayata katılım ve eşitlik temelinde özürlülerin bireysel
ve toplumsal ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik olarak verilir. Rehabilitasyon
kararının alınması, plânlanması, yürütülmesi, sonlandırılması dâhil her
aşamasında özürlü ve ailesinin aktif ve etkili katılımı esastır.
Rehabilitasyonun her
alanında ihtiyaç duyulan personelin yetiştirilmesine yönelik eğitim programları
geliştirilir ve bu personelin istihdamı için gerekli önlemler alınır.
Erken tanı ve koruyucu hizmetler
MADDE 11.- Yeni doğan, erken
çocukluk ve çocukluğun her dönemi fiziksel, işitsel, duyusal, sosyal, ruhsal ve
zihinsel gelişimlerinin izlenmesi, genetik geçişli ve özürlülüğe neden
olabilecek hastalıkların erken teşhis edilmesinin sağlanması, özürlülüğün
önlenmesi, var olan özrün şiddetinin olabilecek en düşük seviyeye çekilmesi ve
ilerlemesinin durdurulmasına ilişkin çalışmalar Sağlık Bakanlığınca planlanır
ve yürütülür.
İş ve meslek analizi
MADDE 12.- Özür türlerini dikkate alan iş ve meslek
analizleri, Özürlüler İdaresi Başkanlığının koordinatörlüğünde Millî Eğitim
Bakanlığı ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından yapılır. Bu
analizlerin ışığında, özürlülerin durumlarına uygun meslekî rehabilitasyon ve
eğitim programları, anılan kurumlarca geliştirilir.
Meslekî rehabilitasyon
MADDE 13.- Özürlülerin
yeteneklerine göre mesleğini seçme ve bu alanda eğitim alma hakkı kısıtlanamaz.
Özürlülerin
yetenekleri doğrultusunda yapabilecekleri bir işte eğitilmesi, meslek
kazandırılması, verimli kılınarak ekonomik ve sosyal refahının sağlanması
amacıyla meslekî rehabilitasyon hizmetlerinden yararlanmasının sağlanması
esastır.
Gerçek veya tüzel
kişilerce açılacak olan özel meslekî rehabilitasyon merkezleri, yetenek
geliştirme merkezleri ve korumalı işyerlerinin değişik tipleri ile özel
işyerlerinde bireylerin bireysel gelişimleri ve yeteneklerine uygun iş veya
becerilerini geliştirici tedbirler alınır. Bu alandaki hizmetler ihtiyaçlara
göre iş ve meslek analizi yapılarak hizmet satın alınması suretiyle temin edilebilir.
Buna ilişkin usûl ve esaslar, Milli Eğitim Bakanlığı, Çalışma ve Sosyal
Güvenlik Bakanlığı ve Özürlüler İdaresi Başkanlığınca müştereken çıkarılacak
yönetmelikle belirlenir.
Sosyal ve mesleki
rehabilitasyon hizmetleri belediyeler tarafından da verilir. Belediyeler bu
hizmetlerin sunumu sırasında gerekli gördüğü hallerde, halk eğitim ve çıraklık
eğitim merkezleri ile işbirliği yapar. Özürlünün rehabilitasyon talebinin
karşılanamaması halinde özürlü, hizmeti en yakın merkezden alır ve ilgili belediye
her yıl bütçe talimatında belirlenen miktarı hizmetin satın alındığı merkeze
öder.
İstihdam
MADDE 14.- İşe alımda; iş
seçiminden, başvuru formları, seçim süreci, teknik değerlendirme, önerilen
çalışma süreleri ve şartlarına kadar olan safhaların hiçbirinde özürlülerin
aleyhine ayrımcı uygulamalarda bulunulamaz.
Çalışan özürlülerin
aleyhinde sonuç doğuracak şekilde, özrüyle ilgili olarak diğer kişilerden
farklı muamelede bulunulamaz.
Çalışan veya iş
başvurusunda bulunan özürlülerin karşılaşabileceği engel ve güçlükleri
azaltmaya veya ortadan kaldırmaya yönelik istihdam süreçlerindeki önlemlerin
alınması ve işyerinde fiziksel düzenlemelerin bu konuda görev, yetki ve
sorumluluğu bulunan kurum ve kuruluşlar ile işyerleri tarafından yapılması
zorunludur. Özürlülük durumları sebebiyle işgücü piyasasına kazandırılmaları
güç olan özürlülerin istihdamı, öncelikle korumalı işyerleri aracılığıyla
sağlanır.
Korumalı
işyerleriyle ilgili usûl ve esaslar Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı,
Maliye Bakanlığı ve Özürlüler İdaresi Başkanlığınca müştereken çıkarılacak
yönetmelikle düzenlenir.
Eğitim ve öğretim
MADDE 15.- Hiçbir gerekçeyle
özürlülerin eğitim alması engellenemez. Özürlü çocuklara, gençlere ve
yetişkinlere, özel durumları ve farklılıkları dikkate alınarak,
bütünleştirilmiş ortamlarda ve özürlü olmayanlarla eşit eğitim imkânı sağlanır.
Özürlü üniversite
öğrencilerinin öğrenim hayatlarını kolaylaştırabilmek için Yükseköğretim Kurulu
bünyesinde araç-gereç temini, özel ders materyallerinin hazırlanması,
özürlülere uygun eğitim, araştırma ve barındırma ortamlarının hazırlanmasının
temini gibi konularda çalışma yapmak üzere Özürlüler Danışma ve Koordinasyon
Merkezi kurulur.
Özürlüler Danışma ve
Koordinasyon Merkezinin çalışma usûl ve esasları, Sağlık Bakanlığı, Millî
Eğitim Bakanlığı ve Yükseköğretim Kurumu ile Özürlüler İdaresi Başkanlığınca
müştereken hazırlanan yönetmelikle belirlenir.
İşitme özürlülerin
eğitim ve iletişimlerinin sağlanması amacıyla Türk Dil Kurumu Başkanlığı
tarafından Türk işaret dili sistemi oluşturulur. Bu sistemin oluşturulmasına ve
uygulanmasına yönelik çalışmaların esas ve usûlleri Türk Dil Kurumu Başkanlığı
koordinatörlüğünde, Milli Eğitim Bakanlığı, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme
Kurumu Genel Müdürlüğü ve Özürlüler İdaresi Başkanlığınca müştereken
çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.
Özürlülerin, her türlü eğitim ve kültürel ihtiyaçlarını
karşılamak üzere kabartma, sesli, elektronik kitap; alt yazılı film ve benzeri
materyal üretilmesini teminen gerekli işlemler, Millî Eğitim Bakanlığı ve
Kültür ve Turizm Bakanlığınca müştereken yürütülür.
Eğitsel değerlendirme
MADDE 16.- Özürlülerin eğitsel
değerlendirme ve tanılaması il milli eğitim müdürlükleri rehberlik araştırma
merkezlerinde uzman kişilerden oluşan ve özürlü ailesinin yer aldığı özel
eğitim değerlendirme kurulu tarafından yapılır ve eğitim plânlaması
geliştirilir. Bu plânlama her yıl yeniden değerlendirilerek gelişmeler
doğrultusunda gözden geçirilir.
Çıraklık eğitimi
almak isteyen özürlülerin ilgi, istek, yetenek ve becerileri doğrultusunda ve
sağlık kurulu raporunu da dikkate almak suretiyle hangi meslek dalında eğitim
alacaklarına kurul karar verir.
Kurulun teşkili ve
çalışma usûl ve esasları Milli Eğitim Bakanlığı ile Özürlüler İdaresi
Başkanlığınca müştereken çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Değiştirilen Hükümler
MADDE 17.- 8.6.1965 tarihli ve
625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununun 1 inci maddesinde yer alan
"öğrenci etüd eğitim merkezleri," ibaresinden sonra gelmek üzere
"özel eğitim ve rehabilitasyon merkezleri," ibaresi eklenmiştir.
MADDE 18 .- 625 sayılı Kanuna
aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.
GEÇİCİ MADDE 2.-
24.5.1983 tarihli ve 2828 sayılı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu
Kanunu hükümleri gereği izin almış olan özel eğitim ve rehabilitasyon
merkezleri 31.12.2007 tarihine kadar Millî Eğitim Bakanlığınca belirlenen
şartlara uygun olarak açılış izinlerini yenilerler.
MADDE 19.- 23.6.1965 tarihli
ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 42 nci maddesinin birinci fıkrasından
sonra gelmek üzere aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
Özürlülerin yaşamı
için zorunluluk göstermesi hâlinde, proje tadili kat maliklerinin en geç üç ay
içerisinde yapacağı toplantıda görüşülerek sayı ve arsa payı çoğunluğu ile karara
bağlanır. Toplantının bu süre içerisinde yapılamaması veya tadilat talebinin
çoğunlukla kabul edilmemesi durumunda; ilgili kat malikinin talebi üzerine bina
güvenliğinin tehlikeye sokulmadığını bildirir komisyon raporuna istinaden ilgili mercilerden alınacak tasdikli
proje
değişikliği veya krokiye göre inşaat,
onarım ve tesis yapılır. İlgili merciler, tasdikli proje değişikliği veya kroki
taleplerini en geç altı ay içinde sonuçlandırır. Komisyonun teşkili, çalışma usûlü ile
özürlünün kullanımından sonraki süreç ile ilgili usûl ve esaslar Bayındırlık ve
İskan Bakanlığı ile Özürlüler İdaresi Başkanlığı tarafından müştereken
hazırlanacak yönetmelikle belirlenir.
MADDE 20.- 14.7.1965 tarihli
ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 53 üncü maddesinin başlığı ve birinci
fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Özürlülerin Devlet
memurluğuna alınmaları:
Mevzuata uygun olmak
kaydıyla; özürlülerin mesleklerine uygun münhal kadrolara atanması,
mesleklerini icra veya infaza yardımcı araç ve gerecin kurumlarınca temin
edilmesi esastır. Özürlülerin Devlet memurluğuna alınma şartları ile hangi
işlerde çalıştırılacakları, mesleklerini icra ve infazda hangi yardımcı araç ve
gereçlerin kurumlarınca temin edileceği, zihinsel özürlülerin hangi görevlere
atanmasında asgari eğitim şartından istisna edileceği hususları Maliye
Bakanlığı, Sağlık Bakanlığı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Özürlüler
İdaresi Başkanlığı ve Devlet Personel Başkanlığınca müştereken hazırlanacak yönetmelikle
düzenlenir.
MADDE 21.- 657 sayılı Kanuna
aşağıdaki ek madde eklenmiştir.
EK MADDE 39.- Devlet
memurlarının, hayatını başkasının yardım veya bakımı olmadan devam
ettiremeyecek derecede özürlü olduğu sağlık kurulu raporu ile tespit edilen
eşi, çocukları ile kardeşlerinin, memuriyet mahalli dışında resmî veya özel
eğitim ve öğretim kuruluşlarında eğitim ve öğretim yapacaklarının özel eğitim
değerlendirme kurulu tarafından belgelendirilmesi hâlinde, ilgilinin talebi
üzerine eğitim ve öğretim kuruluşlarının bulunduğu il veya ilçe sınırları dahilinde
kurumunda bulunan durumuna uygun boş bir kadroya ataması yapılır.
MADDE 22.- 29.7.1970 tarihli
ve 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununun 8 inci maddesinin ikinci fıkrasında yer
alan "gazilerin," ibaresinden sonra gelmek üzere
"özürlülerin," ibaresi eklenmiştir.
MADDE 23.- 18.1.1972 tarihli
ve 1512 sayılı Noterlik Kanununun 73 üncü maddesi başlığıyla birlikte aşağıdaki
şekilde değiştirilmiştir.
İlgilinin işitme,
konuşma veya görme özürlü olması:
Madde 73.- Noter,
ilgilinin işitme, konuşma veya görme özürlü olduğunu anlarsa, işlemler
özürlünün isteğine bağlı olmak üzere iki tanık huzurunda yapılır. İlgilinin
işitme veya konuşma özürlü olması ve yazı ile anlaşma imkânının da bulunmaması
hâlinde, iki tanık ve yeminli tercüman bulundurulur.
MADDE 24.- 1512 sayılı Kanunun
75 inci maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Bir noterlik
işleminde imza atılmış veya imza yerine geçen el işareti yapılmış olmasına
rağmen, ilgilisi ister veya adına işlem yapılan ve imza atabilen görme
özürlüler hariç olmak üzere noter, işlemin niteliği, imzayı atan veya el
işaretini yapan şahsın durumu ve kimliği bakımından gerekli görürse, yukarıdaki
fıkradaki usûl dairesinde ilgili, tanık, tercüman veya bilirkişinin parmağı da
bastırılır. Mühür kullanılması hâlinde parmağın da bastırılması zorunludur.
MADDE 25.- 1.7.1976 tarihli ve
2022 sayılı 65 Yaşını Doldurmuş Muhtaç, Güçsüz ve Kimsesiz Türk Vatandaşlarına
Aylık Bağlanması Hakkında Kanunun 1 inci maddesinin ikinci ve dördüncü
fıkraları yürürlükten kaldırılmış ve aynı Kanuna aşağıdaki ek madde
eklenmiştir.
EK MADDE 1.- 65
yaşını doldurmamış olmakla birlikte;
a) Başkasının
yardımı olmaksızın hayatını devam ettiremeyecek şekilde özürlü olduklarını tam
teşekküllü hastanelerden alacakları sağlık kurulu raporu ile kanıtlayan, 18
yaşını dolduran ve kanunen bakmakla mükellef kimsesi bulunmayan özürlülerden; her ne ad altında
olursa olsun her türlü gelirleri toplamının aylık ortalamasına göre bu Kanunun
1 inci maddesinde belirtilen gösterge rakamının memur aylık katsayısı ile
çarpımı sonucu bulunacak tutardan daha az geliri olanlara, bu Kanunun 1 inci
maddesine göre belirlenecek aylık
tutarının % 300'ü tutarında,
b) 18 yaşını
dolduran, kanunen bakmakla mükellef kimsesi olmayan ve herhangi bir işe
yerleştirilememiş olan özürlülerden; her ne ad altında olursa olsun her türlü
gelirleri toplamının aylık ortalamasına göre bu Kanunun 1 inci maddesinde belirtilen gösterge rakamının
memur aylık katsayısı ile çarpımı sonucu bulunacak tutardan daha az geliri
olanlara, bu Kanunun 1 inci maddesine göre belirlenecek aylık tutarının % 200'ü
tutarında,
c) Her ne ad altında
olursa olsun her türlü gelirleri toplamının aylık ortalamasına göre bu Kanunun
1 inci maddesinde belirtilen gösterge rakamının memur aylık katsayısı ile
çarpımı sonucu bulunacak tutardan daha az geliri olduğu halde, kanunen bakmakla
yükümlü olduğu 18 yaşını tamamlamamış özürlü yakını bulunanlara, bakım ilişkisi
fiilen gerçekleşmek kaydıyla bu Kanunun 1 inci maddesine göre belirlenecek
aylık tutarının % 200'ü tutarında,
Aylık bağlanır.
65 yaşın
doldurulmasından önce bu madde hükümlerine göre bağlanmış olan aylıkların aynı
şekilde ödenmesine devam olunur. Bu Kanunun 1 inci maddesine göre aylık
bağlananlardan başkasının yardımı olmaksızın hayatını devam ettiremeyecek kadar
özürlü olduklarını tam teşekküllü hastaneden alacakları sağlık kurulu raporu
ile kanıtlayanlara da birinci fıkranın (a) bendine göre aylık bağlanır. Aylık
bağlanmasına esas özürlülük oranı değişenlerin aylıkları durumlarına göre
yeniden tespit olunur. Özürlülük oranı, bu Kanuna göre aylık bağlanması gereken
oranın altına düşenler ile birinci fıkrada belirtilen aylık ortama gelir
tutarından fazla gelir elde etmeye başlayanların aylıkları kesilir.
Aylık hakkından
yararlanan 18 yaşından küçük özürlülerin
yalnızca kendileri bu Kanunun 7
nci maddesinde belirtilen tedavi hakkından yararlanır. Ancak, bu madde
hükümlerine göre aylık alanlardan herhangi bir sosyal güvenlik kurumunun tedavi
yardımı kapsamında bulunanlara tedavi yardımı yapılmaz.
Bu Kanunun 2, 3, 4,
5, 6, 7 ve 8 inci maddeleri birinci fıkra
hükümlerine göre aylık ödenecekler hakkında da uygulanır.
Herhangi bir sosyal
güvenlik kurumundan malûl olmaları sebebiyle yetim olarak aylık veya gelir
almakta olan çocuklardan bu kurumlardan aldıkları aylık veya gelir toplamı tutarları bu madde gereğince
durumlarına göre ödenebilecek tutardan daha az olanlara; aradaki fark ilgili
sosyal güvenlik kurumu tarafından (birden fazla sosyal güvenlik kurumundan aylık
veya gelir alanlar için yalnızca tercih edecekleri bir sosyal güvenlik kurumu
tarafından) ödenir ve bu şekilde ödenen tutarlar Hazineden tahsil edilir.
MADDE 26.- 24.5.1983 tarihli
ve 2828 sayılı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kanununun 3 üncü
maddesinin (c) bendinden sonra gelmek üzere aşağıdaki (d) bendi eklenerek
bentler teselsül ettirilmiş ve mevcut
(e) bendine (11) numaralı alt bent eklenmiştir.
d) "Bakıma Muhtaç Özürlü"; özürlülük
sınıflandırmasına göre resmî sağlık kurulu raporu ile ağır özürlü olduğu
belgelendirilenlerden, günlük hayatın alışılmış, tekrar eden gereklerini önemli
ölçüde yerine getirememesi nedeniyle hayatını başkasının yardımı ve bakımı
olmadan devam ettiremeyecek derecede düşkün olan kişiyi,
11- "Çocuk
evleri"; 0-18 yaşlar arasındaki korunmaya muhtaç çocukların kaldığı ev
birimlerini,
MADDE 27.- 2828 sayılı Kanunun
4 üncü maddesinin (a) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve (e) bendi yürürlükten kaldırılmıştır.
a) Bu Kanun
kapsamına giren sosyal hizmetlere ilişkin faaliyetler, Devletin denetim ve
gözetiminde, sivil toplum kuruluşları ile halkın gönüllü katkı ve katılımı da
sağlanarak bir bütünlük içinde yürütülür. Sunulacak bakım ve diğer hizmetlerin
kapsamı ve bu hizmetleri verecek olan gerçek ve tüzel kişilerin izin, çalışma
usûl ve esasları ve diğer hususlar Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu
tarafından çıkarılacak bir yönetmelikle düzenlenir.
MADDE 28.- 2828 sayılı Kanunun
9 uncu maddesinin (g) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
g) Kuruma bağlı
olanlar dışında kurulacak sosyal hizmet kuruluşlarının, özel eğitim ve
rehabilitasyon hizmeti verenler hariç olmak üzere açılış iznine, her türlü
standartlarına ve işleyişlerine ilişkin esasları, varsa ücret tarifelerini
tespit etmek, onaylamak, denetimini yapmak ve bu esaslara uymayanların faaliyetlerini
durdurmak.
MADDE 29.- 2828 sayılı Kanunun
10 uncu maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Kurumun merkez
teşkilatı bir Genel Müdür, beş Genel Müdür Yardımcısı ile aşağıdaki esas
birimlerden oluşur:
a) Hukuk
Müşavirliği.
b) Teftiş Kurulu
Başkanlığı.
c) Strateji
Geliştirme Dairesi Başkanlığı.
d) İnsan Kaynakları
Dairesi Başkanlığı.
e) Çocuk Hizmetleri
Dairesi Başkanlığı.
f) Yaşlı Bakım
Hizmetleri Dairesi Başkanlığı.
g) Özürlü Bakım
Hizmetleri Dairesi Başkanlığı.
h) Sosyal Yardım
Hizmetleri Dairesi Başkanlığı.
i) Gençlik
Hizmetleri Dairesi Başkanlığı.
j) Destek Hizmetleri
Dairesi Başkanlığı.
k) Sosyal Hizmetler
Eğitim Merkezi Başkanlığı.
l) Yapı İşleri
Dairesi Başkanlığı.
m) Döner Sermaye
Merkez Müdürlüğü.
n) Aile-Kadın ve Toplum
Hizmetleri Dairesi Başkanlığı.
o) Özel Kalem
Müdürlüğü.
p) Savunma
Uzmanlığı.
MADDE 30.- 2828 sayılı Kanuna
aşağıdaki ek maddeler eklenmiştir.
EK MADDE 7.- Sosyal
güvenlik kurumlarına tâbi olmayan, bakıma muhtaç özürlülerden ailesini
kaybetmiş olanlar ile ailesi ekonomik veya sosyal yoksunluk içerisinde
bulunanlara bakım hizmetinin resmî veya özel bakım kurumlarında ya da
ikametlerinde verilmesi sağlanır.
Bakıma muhtaç
özürlülere sunulacak bakım hizmetlerinin kapsamı ve bu hizmetleri verecek olan
gerçek ve tüzel kişilerin izin, çalışma usûl ve esasları, denetlenmeleri ile
ücretlendirme ve ödemeleri Kurumun koordinatörlüğünde, Maliye Bakanlığı, Sağlık
Bakanlığı ve Özürlüler İdaresi Başkanlığınca müştereken çıkarılacak
yönetmelikle belirlenir.
Bakıma muhtaç
özürlülere sunulacak bakım hizmetinin karşılığı olarak her ay için kişi başına
belirlenecek tutar, iki aylık net asgari ücretten fazla olamaz.
Bakıma muhtaç
özürlülerin, Kurumca bakılanlar dışındakilerin bakım ücreti bu amaçla Kurum
bütçesine konulacak ödenekten karşılanır.
EK MADDE 8.- İşitme
ve konuşma özürlülerine gerek görüldüğü hâllerde tercümanlık yapmak üzere
illerde işaret dili bilen personel görevlendirilir. Personelin işaret lisanı
öğrenmeleri için gerekli kursların düzenlenmesi sağlanır. Bu personelin görev
ve yetkileri, çalışma koşulları ile ilgili usûl ve esaslar Özürlüler İdaresi
Başkanlığı ve Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğünün
müştereken hazırlayacakları yönetmelikle belirlenir.
MADDE 31.- 13.10.1983 tarihli
ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 61 inci maddesinin birinci
fıkrasına (n) bendinden sonra gelmek üzere aşağıdaki bent ve ikinci fıkrasına
aşağıdaki cümle eklenmiştir.
o) Özürlülerin
araçları için ayrılmış park yerlerinde,
(o) bendinin ihlâli
hâlinde para cezası iki kat artırılır.
MADDE 32.- 25.10.1984 tarihli
ve 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 17 nci maddesinin (4) numaralı
fıkrasına aşağıdaki bent eklenmiştir.
s) Özürlülerin
eğitimleri, meslekleri, günlük yaşamları için özel olarak üretilmiş her türlü
araç-gereç ve özel bilgisayar programları.
MADDE 33.- 21.5.1986 tarihli
ve 3289 sayılı Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri
Hakkında Kanunun 2 nci maddesine (n) bendinden sonra gelmek üzere aşağıdaki (o)
bendi eklenmiş ve mevcut (o) bendi (p) bendi olarak teselsül ettirilmiştir.
o) Özürlü bireylerin
spor yapabilmelerini sağlamak ve yaygınlaştırmak üzere; spor tesislerinin
özürlülerin kullanımına da uygun olmasını sağlamak, spor eğitim programları ve
destekleyici teknolojiler geliştirmek, gerekli malzemeyi sağlamak, konu ile
ilgili bilgilendirme ve bilinçlendirme çalışmaları ile yayınlar yapmak, spor
adamları yetiştirmek, özürlü bireylerin spor yapabilmesi konusunda ilgili diğer
kuruluşlarla işbirliği yapmak,
MADDE 34.- 7.5.1987 tarihli ve
3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanununun 3 üncü maddesine aşağıdaki bent
eklenmiştir.
m) Rehabilite edici
tıbbi hizmetlerde kullanılan yardımcı araç ve gereçleri üretmek amacıyla, kamu
kurum ve kuruluşları ile gerçek ve tüzel kişiler tarafından kurulacak
kuruluşların açılış iznini vermeye Sağlık Bakanlığı yetkilidir. Bu kurum ve
kuruluşların açılış izninin verilmesine, üretim ve personel standardına,
işleyiş ve denetimi ile daha önce açılmış olan kurum ve kuruluşların
durumlarına ilişkin esaslar Sağlık Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikle
düzenlenir.
MADDE 35.- 30.4.1992 tarihli
ve 3797 sayılı Milli Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanuna aşağıdaki ek madde eklenmiştir.
EK MADDE 3.- Görme,
ortopedik, işitme, dil-konuşma, ses bozukluğu, zihinsel ve ruhsal özürlü
çocuklardan özel eğitim değerlendirme kurulları tarafından, özel eğitim ve
rehabilitasyon merkezlerine devam etmeleri uygun görülenlerin eğitim
giderlerinin, her yıl bütçe uygulama talimatında belirlenen miktarı Milli
Eğitim Bakanlığı bütçesine konulacak ödenekten karşılanır.
MADDE 36.- 28.12.1993 tarihli
ve 3960 sayılı Kalıtsal Hastalıklarla Mücadele Kanununun 1 inci maddesi
aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Madde 1.- Devlet,
kalıtsal kan hastalıklarından thalessemia ve orak hücreli anemi dahil olmak
üzere, bütün kalıtsal kan hastalıklarıyla ve özürlülüğe yol açan diğer kalıtsal
hastalıklarla koruyucu sağlık hizmetleri kapsamında mücadele eder. Bunun için
gerekli ödenek Sağlık Bakanlığı yılı bütçesine konulur.
Kalıtsal kan
hastalıklarıyla ve özürlülüğe yol açan diğer kalıtsal hastalıklarla koruyucu
sağlık hizmetleri kapsamında mücadele için gerekli önlemler ve bu konuda
uygulanacak usûl ve esaslar Sağlık Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikle
düzenlenir.
MADDE 37.- 13.4.1994 tarihli
ve 3984 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanunun 4
üncü maddesinin ikinci fıkrasının (u) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
u) Kadınlara,
güçsüzlere, özürlülere ve çocuklara karşı şiddetin ve ayrımcılığın teşvik
edilmemesi.
MADDE 38.- 22.11.2001 tarihli
ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 348 inci maddesinin birinci fıkrasının (1)
numaralı bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
1) Ana ve babanın
deneyimsizliği, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri sebeplerden
biriyle velayet görevini gereği gibi yerine getirememesi.
MADDE 39.- 22.5.2003 tarihli ve 4857
sayılı İş Kanununun 108 inci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde
değiştirilmiş ve ikinci fıkrasının birinci cümlesi yürürlükten kaldırılmıştır.
Bu Kanunda öngörülen
idari para cezaları, 101 inci maddedeki idari para cezaları hariç, gerekçesi
belirtilmek suretiyle Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Müdürünce
verilir. 101 inci madde kapsamındaki idari para cezaları ise, doğrudan Türkiye
İş Kurumu İl Müdürü tarafından verilir.
MADDE 40.- 10.7.2004 tarihli
ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununa aşağıdaki ek madde eklenmiştir.
EK MADDE 1.-
Büyükşehir belediyelerinde özürlülerle ilgili bilgilendirme, bilinçlendirme,
yönlendirme, danışmanlık, sosyal ve mesleki rehabilitasyon hizmetleri vermek
üzere özürlü hizmet birimleri oluşturulur. Bu birimler, faaliyetlerini
özürlülere hizmet amacıyla kurulmuş vakıf, dernek ve bunların üst
kuruluşlarıyla işbirliği hâlinde sürdürürler. Özürlü hizmet birimlerinin
kuruluş, görev, yetki, sorumluluk ve işleyişine ilişkin usûl ve esaslar
Özürlüler İdaresi Başkanlığının görüşü alınarak İçişleri Bakanlığınca
hazırlanacak yönetmelikle belirlenir.
MADDE 41.- 26.9.2004 tarihli
ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 122 inci maddesinin birinci fıkrasında geçen
"dil, ırk, renk, cinsiyet," ibaresinden sonra gelmek üzere
"özürlülük," ibaresi eklenmiştir.
MADDE 42.- 25.3.1997 tarihli ve
571 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 3 üncü maddesinin (h) bendine aşağıdaki
paragraf eklenmiştir.
Başkanlığın bağlı
olduğu Bakanın onayı ile özürlü kimlik kartı hazırlama veya verme yetkisi,
valiliklere devredilebilir. Özürlü kimlik kartı hazırlama ve verme usûl ve
esasları, İçişleri Bakanlığı ve Özürlüler İdaresi Başkanlığı ile Sosyal
Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğünce müştereken hazırlanacak
yönetmelikle belirlenir.
MADDE 43.- 571 sayılı Kanun
Hükmünde Kararnamenin 7 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Madde 7.-
Başkanlığın ana hizmet birimleri şunlardır:
a) Rehabilitasyon ve
Eğitim Dairesi Başkanlığı.
b) Özürlülük
Araştırmaları ve İstatistik Dairesi Başkanlığı.
c) Avrupa Birliği ve
Dış İlişkiler Dairesi Başkanlığı.
d) Proje ve
Koordinasyon Dairesi Başkanlığı.
MADDE 44.- 571 sayılı Kanun
Hükmünde Kararnamenin 8 inci maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Rehabilitasyon ve
Eğitim Dairesi Başkanlığı
Madde 8.-
Rehabilitasyon ve Eğitim Dairesi Başkanlığının görevleri şunlardır:
a) Özürlülerin
rehabilitasyonu ve eğitimi sürecinde ilgili kurum ve kuruluşlar arasında
işbirliği ve koordinasyonu sağlamak.
b) Özürlülerin
rehabilitasyonuna yönelik her türlü standardın oluşturulmasına yönelik
çalışmalar yapmak.
c) Rehabilitasyon
alanında faaliyet gösteren kurum ve kuruluşlardaki yapılan çalışmaları takip
etmek, sorunları ve çözüm yollarını araştırmak.
d) Rehabilitasyon ve
eğitim alanları ile ilgili (panel, sempozyum, konferans ve benzeri)
etkinliklerde bulunmak.
e) İstihdamı
kısıtlayan engellerin kaldırılmasını, istihdam alanlarının genişletilmesini ve
özürlülerin kendi işini kurmalarına yönelik çalışmaları takip etmek ve
tekliflerde bulunmak.
f) Özürlülerin
günlük hayatlarında karşılaştıkları fiziki ve mimari engellerin kaldırılması ve
bu konudaki standartların belirlenmesi için teklifler hazırlamak ve
hazırlatmak.
g) Kamuya açık
sosyal, kültürel, sportif tesis ve alanlar ile kitle iletişim ve ulaşım
araçlarından özürlülerin faydalanmasını sağlayıcı tedbirleri araştırmak,
değerlendirmek ve teklifler hazırlamak.
h) Özürlü çocuklara,
gençlere, yetişkinlere bütünleştirilmiş ortamlarda ve her düzeyde eğitim imkânı
sağlamaya yönelik çalışmaları takip etmek.
ı) Özürlülüğün
önlenmesi, erken teşhisi, özürlülerin rehabilitasyonu, eğitimi ve sosyal
güvenlikleri ile ilgili konularda teklif ve projeler hazırlamak, hazırlatmak ve
uygulatmak.
i) Başkanlıkça verilen benzeri
görevleri yapmak.
MADDE 45.- 571 sayılı Kanun
Hükmünde Kararnamenin 9 uncu maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Özürlülük
Araştırmaları ve İstatistik Dairesi Başkanlığı
Madde 9.- Özürlülük
Araştırmaları ve İstatistik Dairesi Başkanlığının görevleri şunlardır:
a) Özürlülük
politikasının belirlenmesine yönelik veri oluşturmak.
b) Özürlülük
alanındaki çalışmaları takip etmek, değerlendirmek.
c) Özürlülerle
ilgili mevzuatı derlemek, incelemek ve geliştirilmesine yönelik çalışma yapmak.
d) Özürlülere
tanınan hak ve hizmetlerden yararlanma amacıyla kullanılmak üzere özürlüler
kimlik kartı hazırlamak, hazırlatmak ve her türlü işlemleri takip etmek.
e) Başkanlık
birimlerinin bilgi işlem ve otomasyon ihtiyacını karşılamak ve yürütmek.
f) Başkanlık
birimlerinin iş akışlarını izleyerek etkin ve verimli iş, bilgi akışı ve
iletişim düzenini sağlamak, bunlara yönelik gelişmeleri izlemek ve geliştirmek
için önerilerde bulunmak.
g) Bilgi portalını
oluşturmak, yönetmek ve iletişim ağını sağlamak.
h) Özürlüler ile
ilgili veri tabanı oluşturulmasını sağlamak.
ı) Ulusal kurum ve
kuruluşlardan özürlülere yönelik istatistiksel
bilgilerin bilgi işlem ortamında toplanmasını sağlamak ve
değerlendirmek.
i) Başkanın direktif
ve emirlerini ilgililere duyurmak ve işlemleri takip etmek.
j) Başkanlıkça
verilen benzeri görevleri yapmak.
MADDE 46.- 571 sayılı Kanun
Hükmünde Kararnamenin 10 uncu maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Avrupa Birliği ve
Dış İlişkiler Dairesi Başkanlığı
Madde 10.- Avrupa
Birliği ve Dış İlişkiler Dairesi Başkanlığının görevleri şunlardır:
a) Başkanlığın
uluslararası ilişkilerini düzenlemek ve yürütmek.
b) Özürlülere
yönelik oluşturulan sosyal politikaları uluslararası ve ülkeler ölçeğinde
izlemek ve değerlendirmek.
c) Uluslararası
düzeyde özürlülere yönelik faaliyet gösteren kurum ve kuruluşlarla işbirliği
kurmak, sürdürmek, geliştirmek, ilgili personelin bilgilendirilmesini sağlamak.
d) Avrupa Birliği
ile özürlülük alanındaki çalışmaları yürütmek.
e) Özürlülere
yönelik faaliyetlerde uluslararası kurum ve kuruluşlardaki gelişmeleri takip
etmek, özürlülerin sorunlarını ve çözüm yollarını ortak araştırmak, ortaya
çıkan sorunlar hakkında ortak inceleme ve araştırma yapmak, yaptırmak, bu
konuda ortak proje ve teklifleri hazırlamak ve hazırlatmak.
f) Uluslararası
kurum ve kuruluşlardan özürlülere yönelik istatistiksel bilgilerin toplanmasını
sağlamak.
g) Özürlülerle
ilgili uluslararası gelişmeleri takip etmek, antlaşma ve sözleşmelerin
ülkemizdeki uygulamalarını izlemek ve değerlendirmek.
h) Başkanlığın
koordinatörlüğündeki uluslararası düzeyde özürlülere yönelik faaliyetler için
teşkil edilen kurulların ve organizasyonların sekretarya hizmetini yürütmek.
ı)Yabancı kaynaklı
dokümanların temini, tercümesi ve ilgili birimlerin bilgilendirilmesini sağlamak.
i) Başkanlığın iç ve
dış tanıtımını ve halkla ilişkiler hizmetlerini yürütmek.
j) Başkanlığın her
türlü protokol işlerini düzenlemek ve yürütmek.
k) Başkanlıkça
verilen benzeri görevleri yapmak.
MADDE 47.- 571 sayılı Kanun
Hükmünde Kararnamenin 11 inci maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Proje ve
Koordinasyon Dairesi Başkanlığı
Madde 11.- Proje ve Koordinasyon Dairesi Başkanlığının
görevleri şunlardır:
a) Başkanlık
birimlerince önerilen projelerin hazırlanması veya hazırlatılması ile ilgili
çalışma yapmak ve uygulanmasına destek sağlamak.
b) Başkanlıkça
yapılmasına karar verilen projelerin gerçekleşmesi amacıyla gerekli malî
kaynakların sağlanması için ilgili birimlerle kurum ve kuruluşlarla iletişim
kurmak.
c) Projenin tamamlanmasından
sonra hazırlanacak proje sonuç raporunun ilgili birimler aracılığı ile
duyurulmasını sağlamak.
d) Proje veri
tabanının oluşturulmasını sağlamak.
e) Başkanlık süreli
yayınının hazırlanması ve yayınlanması için
gerekli çalışmaları yapmak ve yaptırmak.
f) Başkanlıkça
görevlendirildiğinde, genel yahut özel protokole bağlı işbirlikleri
geliştirmek.
g) Başkanlığı ilgilendiren toplantı, brifing ve görüşmeleri
düzenlemek, Özürlüler Yüksek Kurulu ve Özürlüler Şurasının sekretarya
hizmetlerini yürütmek, önemli not ve tutanakları tutmak ve yayımlamak.
h) Başkanlıkça
verilen benzeri görevleri yapmak.
MADDE 48.- 571 sayılı Kanun
Hükmünde Kararnamenin eki (1) sayılı cetvelin " Ana Hizmet Birimleri"
bölümü "1. Rehabilitasyon ve Eğitim Dairesi Başkanlığı, 2. Özürlülük
Araştırmaları ve İstatistik Dairesi Başkanlığı, 3. Avrupa Birliği ve Dış
İlişkiler Dairesi Başkanlığı, 4. Proje ve Koordinasyon Dairesi Başkanlığı"
şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE 49.- a) Ekli (1) sayılı
listede yer alan kadrolar iptal edilerek 190 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin eki (I) sayılı
cetvelin Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü bölümünden
çıkarılmış, ekli (2) sayılı listede yer alan kadrolar ihdas edilerek adı geçen
Kanun Hükmünde Kararnameye bağlı (I) sayılı cetvelin adı geçen Genel Müdürlüğe
ait bölümüne eklenmiştir.
b) Ekli (3) sayılı
listede yer alan kadrolar iptal edilerek 190 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin eki (I) sayılı
cetvelin Özürlüler İdaresi Başkanlığı bölümünden çıkarılmış, ekli (4) sayılı
listede yer alan kadrolar ihdas edilerek adı geçen Kanun Hükmünde Kararnameye
bağlı (I) sayılı cetvelin adı geçen Başkanlığa ait bölümüne eklenmiştir.
Yürürlükten kaldırılan hükümler
MADDE 50.- a)17.7.1964 tarihli
ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun ek 37 nci maddesi,
b) 29.6.1956 tarihli ve 6762 sayılı Türk
Ticaret Kanununun 668 inci maddesinin
üçüncü fıkrası,
c) 22.4.1926 tarihli
ve 818 sayılı Borçlar Kanununun 14 üncü maddesinin son fıkrası,
Yürürlükten kaldırılmıştır.
GEÇİCİ MADDE 1.- Bu Kanunda
öngörülen yönetmelikler Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir yıl içerisinde
yürürlüğe konulur.
GEÇİCİ MADDE 2.- Kamu kurum ve
kuruluşlarına ait mevcut resmî yapılar,
mevcut tüm yol, kaldırım, yaya geçidi, açık ve yeşil alanlar, spor
alanları ve benzeri sosyal ve kültürel alt yapı alanları ile gerçek ve tüzel
kişiler tarafından yapılmış ve umuma açık hizmet veren her türlü yapılar bu
Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren yedi yıl içinde özürlülerin erişebilirliğine
uygun duruma getirilir.
GEÇİCİ MADDE 3.- Büyükşehir
belediyeleri ve belediyeler, şehir içinde kendilerince sunulan ya da
denetimlerinde olan toplu taşıma hizmetlerinin özürlülerin erişilebilirliğine
uygun olması için gereken tedbirleri alır. Mevcut özel ve kamu toplu taşıma
araçları, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren yedi yıl içinde
özürlüler için erişilebilir duruma getirilir.
GEÇİCİ MADDE 4.- Bu Kanunla
Özürlüler İdaresi Başkanlığı ile Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel
Müdürlüğü teşkilat kanunlarında yapılan yeni düzenleme sebebiyle kadro ve görev
unvanları değişenler veya kaldırılanlar bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten
itibaren bir yıl içinde boş bulunan durumlarına uygun kadrolara atanırlar.
Bunlar yeni bir kadroya atanıncaya kadar her türlü malî haklarını eski
kadrolarına göre almaya devam ederler. Söz konusu personelin atandıkları yeni
kadroların aylık, ek gösterge, her türlü zam ve tazminatları ile diğer malî
hakları toplamının net tutarı, eski kadrosunda en son ayda almakta oldukları
aylık, ek gösterge, her türlü zam ve tazminatları ile diğer malî hakları
toplamı net tutarından az olması halinde aradaki fark giderilinceye kadar
atandıkları kadroda kaldıkları sürece hiçbir vergi ve kesintiye tâbi
tutulmaksızın tazminat olarak ödenir. Kadro ve görev unvanı değişmeyenler ise
aynı kadro ve görev unvanlarına atanmış sayılırlar.
Yürürlük
MADDE 51.- Bu Kanunun 35 inci
maddesi ile 50 nci maddesinin (a) bendi 1.6.2006 tarihinde, diğer maddeleri
yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 52.- Bu Kanun
hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
|
(1) SAYILI LİSTE |
|
İPTAL EDİLEN KADROLAR |
|
|
|
KURUMU
: SOSYAL HİZMETLER VE ÇOCUK ESİRGEME
KURUMU |
|
GENEL MÜDÜRLÜĞÜ |
|
TEŞKİLAT
: MERKEZ |
|
Serbest Tutulan |
|
Kadro Kadro |
|
Sınıfı Unvanı Derecesi Adedi Adedi Toplam |
|
GİH Personel Dairesi Başkanı 1 1 - 1 |
|
GİH Araştırma Planlama ve Koordinasyon
Dairesi Başkanı 1 1 - 1 |
|
GİH İdari ve Mali İşler Dairesi Başkanı 1 1 - 1 |
|
GİH Genel Sosyal Hizmetler Dairesi Başkanı 1 1 - 1 |
|
GİH Ailenin Bütünlüğünün Korunması Dairesi
Başkanı 1 1 - 1 |
|
GİH Aile ve Çocuk Hizmetleri Dairesi Başkanı 1 1 - 1 |
|
GİH Yetiştirme Yurtları Dairesi Başkanı 1 1 - 1 |
|
GİH Yaşlı Hizmetleri Dairesi Başkanı 1 1 - 1 |
|
GİH Özürlülerin ve Felçlilerin
Rehabilitasyonu Dairesi Başkanı 1 1 - 1 |
|
Toplam 9 9 |